دلنوشته های تنهایی

golriz9 — Tue, 05 May 2009 06:36:18 GMT

گل یاس پرپر

باز هم موسم پرپر شدن گل آمد باز هم فصل فراق گل و بلبل آمد

آسمان دل ما ابرى و بارانى شد ديده را موسم اشك و گهرافشانى شد

  دل بى‏سوز و گداز از غم زهرا دل نيست              دل اگر نشكند از ماتم او، جز گل نيست

   خون و اشك از دل و از ديده ما مى‏جوشد             فاطمه صورت خود را ز على مى‏پوشد

   عمر كوتاه تو، اى فاطمه فهرست غم است           قبر پنهان تو روشنگر اوج ستم است

رفتى، اما ز تو منظومه غم بر جا ماند                  با دل خسته و بشكسته على تنها ماند

اثر دست‏ستم از رخ نيلى نرود هرگز از ياد على، ضربت‏سيلى نرود

با على راز نگفتى تو زبازوى كبود باپدرگوى كه بعد از تو چه بود و چه نبود

شهر اگر شهر تو پس حمله به آن خانه چرا مرگ جانسوز چرا؟ دفن غريبانه چرا؟
داغ ما آتش و ميخ در و سينه است هنوز مدفن گمشده در شهر مدينه است هنوز

باغ، تاراج شده، عطر اقاقى مانده است سنت دفن شبانه ز تو باقى مانده است

التماس دعا

عید امامت حضرت مهدی ( عج )

golriz9 — Sat, 07 Mar 2009 05:12:18 GMT

گفتم شبی به مهدی

از تو نگاه خواهم

گفتا که من هم از تو

ترک گناه خواهم

آغاز ۱۱۷۰ سال ولایت قائم آل محمد ( عج ) گرامی باد

چه الف قامتانی که دال نشدند!!

golriz9 — Fri, 06 Feb 2009 06:37:18 GMT

خرابه تا نیمه های شب، نه خرابه ای در کنار کاخ یزید که عزاخانه ای است در سوگ حسین و برادران و فرزندان حسین.

بچه ها با گریه به خواب می روند و تو مهیای نماز شب میشوی .اما هنوز قامت نشسته خود را نبسته ای که صدای دختر سه ساله حسین به گریه بلند میشود . گریه ای نه مثل همیشه !!گریه ای وحشتزده ، گریه ای به سان مارگزیده ، گریه کسی که تازه داغ دیده ، دیگران به سراغش میروند و در آغوشش میگیرند و تو گمان میکنی که هم الان آرام میگیرد و صبر میکنی ...

بچه بغل به بغل و دست به دست میشود ، اما آرام نه .
پیش از این هم رقیه هرگز آرام نبوده است ، از خود کربلا تا همین خرابه...لحظه ای نبوده که آرام گرفته باشد ، لحظه ای نبوده که بهانه پدر نگرفته باشد ، لحظه ای نبوده که اشکش خشک شده باشد ، لحظه ای نبوده که با زبان کودکانه اش مرثیه پدر را نخوانده باشد ...
انگار که داغ رقیه برخلاف سن و سالش از همه بزرگتر بوده است ، به همین دلیل در تمام طول راه ،و همه منازل بین راه ، همه ملاحظه او را کرده اند و به دلش راه آمده اند و در آغوشش گرفته اند ، دلداریش داده اند و به تسلایش نشسته اند ، و یا لا اقل پا به پای او گریسته اند ...
هر بار که گفته است " کجاست پدرم؟!؟ کجاست حمایتگرم ؟!؟ کجاست پناهم؟!!؟" همه با او گریسته اند و وعده مراجعت پدر از سفر را به او داده اند !! هر بار که گفته است :" سکینه جان !! دل و جگرم از تکانهای شتر آب شد !" دل و جگر همه برای او آب شده است .
هر بار که گفته است : عمه جان از ساربان بپرس که کی به منزل میرسیم ، همه تلاش کرده اندذ که با نوازش او ، با سخن گفتن با او و با دادن وعده های شیرین ، رنج سفر را برایش کم کنند
اما امشب ... انگار ماجرا فرق میکند
این گریه با گریه همیشه متفاوت است ، این گریه گریه ای نیست که به سادگی آرام بگیرد و به زودی پایان پذیرد.
انگار نه خرابه که شهر شام را بر سرش گذاشته است این دختر سه ساله ...فقط خودش که گریه نمیکند ، با مویه های کودکانه اش همه را به گریه می اندازد و ضجه همه را بلند میکند .
تو هنوز بر سر سجاده ای ، که از سر بریده حسین می شنوی که : خواهرم دخترم را آرام کن !!
تو ناگهان از سجاده کده میشوی و به سمت سجاد (ع) می دوی ، او رقیه را در آغوش گرفته و به سینه چسبانده ، مدام بر سر و روی او بوسه میزند و تلاش میکند که با لحن شیرین پدرانه و برادرانه او را آرام کند ، اما موفق نمی شود ...
تو بچه را از آغوشش میگیری و به سینه می چسبانی و از داغی سوزنده تن کودک وحشت میکنی :" رقیه جان !! دخترم ، نور چشمم ، به من بگو چه شده عزیز دلم ، بگو که در خواب چه دیده ای ، تو را به جان بابا حرف بزن " رقیه بریده بریده می گوید :
بابا،، سر بابا را دیدم که در طشت بود و یزید بر لب و دندان او چوب میزد !! بابا خودش به من گفت که بیا !!
تو با هر زبانی که بلدی و با هر شیوه ای که همیشه او را آرام میکرده ای تلاش میکنی که آرامش کنی و از یاد پدر غافلش گردانی ، اما نمی شود !!! این بار دیگر نمی شود...
گریه او ، بی تابی او و ضجه های او همه کودکان و زنان خرابه نشین را و سجاد را چنان به گریه می اندازد که خرابه یکپارچه گریه و ضجه میشود ، و صدا به کاخ یزید میرسد ...
یزید که می شنود دختر سه ساله حسین به دنبال پدر است ، دستور میدهد سر پدر را به خرابه بیاورند ......
ورود سر بریده امام به خرابه انگار تازه اول مصیبت است !! رقیه خود را به روی سر می اندازد ، می نشیند ، بر میخیزد ، دور سر میچرخد ، به سر نگاه میکند ، بر سر و صورت میکوبد ، خم میشود ، زانو میزند ، سر را در آغوش میگیرد ، می بوید ، می بوسد ، خون سر را با دست و صورت و مژگان خود می سترد ، اشک میریزد ، ضجه میزند ، صیحه میکشد ، مویه میکند ، روی می خراشد ، ... شکوه میکند ، دلداری میدهد ، اعتراض میکند ، تسلی می طلبد ، و ... خرابه را و جان همه خراباتیان را به آتش میکشد ...
بابا!!! چه کسی محاسن تو را خونین کرده است؟!!؟
بابا ! چه کسی رگاهای تو را بریده؟!!؟
بابا!!؟ چه کسی مرا در این کودکی یتیم کرده است؟!؟
بابا!! چه کسی یتیم را پرستاری کند تا بزرگ شود؟!؟
بابا؟!؟ این زنان بی پناه را چه کسی پناه دهد؟!؟
بابا؟؟ این چشمهای گریان، این موهای پریشان، این غریبان و بی پناهان را چه کسی دستگیری کند؟!!؟
بابا؟ شب ها وقت خواب چه کسی برایم قرآن بخواند؟ چه کسی با دستهایش موهایم را شانه کند؟!؟ چه کسی با لبهایش اشک هایم را بروبد ؟؟ بابا؟؟!!؟ چه کسی با بوسه هایش غصه هایم را بزداید؟؟ چه کسی سرم را بر زانویش بگذارد؟ چه کسی دلم را آرام کند؟؟!!؟
کاش مرده بودم بابا ، کاش فدای تو میشدم، کاش زیر خاک میرفتم، ... بابا؟؟ مگر نگفتند به سفر میروی ؟ این چه سفری بود که میان سر و بدنت فاصله انداخت؟!!؟ این چه سفری بود که تو را از من گرفت؟!!؟
بابای من؟!!! چه کسی جرات کرد سرت را از تن جدا کند؟ چه کسی جرات کرد دخترت را یتیم کند؟!!؟
تو کجا بودی بابا وقتی ما را بر شترهای بی جهاز نشاندند؟ تو کجا بودی بابا وقتی به ما سیلی زدند؟ تو کجا بودی وقتی آب هم از ما دریغ کردند؟ تو کجا بودی بابا وقتی برادرم سجاد را به زنجیر بستند؟ تو کجا بودی بابا وقتی در بیابان های ترسناک شب رهایمان میکردند؟!!؟ بابا تو کجا بودی وقتی در آفتاب سایه بانی را از ما مضایقه میکردند؟!! بابا تو کجا بودی وقتی مردم به ما می خندیدند؟ تو کجا بودی بابا وقتی مردم از اسارت ما شادی میکردند و پیش چشمهای گریان ما می رقصیدند؟!!؟ تو کجا بودی بابا وقتی عمه ام زینب سجاد را در سایه شتر خوابانده بود و او را باد می زد و گریه میکرد؟!!؟ بابا تو کجا بودی وقتی عمه ام نماز های شبش را نشسته ی خواند و دور از چشم ما تا صبح گریه میکرد؟!!!؟تو کجا بودی بابا وقتی سکینه سرش را بر شانه های عمه می گذاشت و زار زار میگریست!!؟ تو کجا بودی بابا وقتی از زخمهای غل و زنجیر سجاد خون میچکید؟!؟ بابا تو کجا بودی وقتی همه ما فقط تو را صدا می زدیم؟!!!؟
جان من فدای تو باد بابا !! که مظلومترین بابای عالمی
بابا من میدونم که تو فقط بابای من نیستی ، بابای همه جهانی ، پدر همه عالمی ، امام دنیا و آخرتی، نوه پیامبری، فرزند علی و فاطمه ای، بابا من میدونم تو پدر سجادی ، و پدر امامان بعد از خودتی ، میدونم تو برادر عمه ام زینبی
میدونم تو بابای همه کودکان جهانی و همه عالم نیازمند توست ، اما بابا !! الان من بیش از همه به تو محتاجم ، بیشتر از همه فرزند توام، بابا من دختر توام ، دردانه تو ام،
هیچ کس به اندازه من غربت و یتیمی و نیاز به دستهای تو را حس نمی کند ، همه بدون تو هم ممکن است زندگی کنند ، اما بابا!! من بدون تو میمیرم، من ازهمه عالم به تو محتاجترم، بابا؟!!؟ بی آب هم اگه بتوانم زندگی کنم، بی تو نمیتوانم

تو نفس منی بابا ، تو روح و جان منی ، بی روح ، بی نفس ، بی جان ، چه کسی تا حالا زنده مونده؟!!؟ بابا ؟؟!!!؟ بابا؟!!؟ بیا و مرا هم ببر ...

http://www.aviny.com/Occasion/Ahlebeit/ImamHosein/Moharram/86/03/Sheer.aspx

ثواب کربلای نرفته

golriz9 — Mon, 26 Jan 2009 14:01:18 GMT

به نام او و به یاد او

این مطلب را جایی خوندم به نظرم زیبا و قابل تامل بود گفتم بگزارم اینجا شما

هم استفاده کنید .

آیت اللّه شهید حاج آقا مصطفی بهشتی اصفهانی پدر شهید حجة الاسلام

و المسلمین حاج آقا حسن بهشتی از اولیاءاللّه و از علمای درجه یك شهر

اصفهان بود. یك بار قصد زیارت كربلا می كند و آماده می شود كه با عیال به

زیارت برود. در مرز مسئول گمرك متعرّض می شود كه می خواهم همسرتان

را با عكس و گذرنامه تطبیق كنم . ایشان می فرماید: یك زن باید این كار را

انجام دهد ولی مسئول گمرك می گوید: نه ، من خودم می خواهم مطابقت

كنم .
آن بزرگمرد می فرماید: ما معذوریم از انجام این كار. حاج آقا بهشتی سه روز

آنجا می ماند . تمام زوّار كنترل شده و به زیارت امام حسین ( ع ) می روند

ولی آن مرحوم مؤ فّق نمی شوند.بالاخره عازم كرمانشاه می شوندوبه منزل

شهید آیة اللّه حاج آقا عطاءاللّه اشرفی اصفهانی اقامت نموده و سپس به

اصفهان برمی گردند. وقتی به اصفهان مراجعت می كنند مردم از ایشان می

پرسند: چرا به زیارت مشرّف نشدید؟

آقای بهشتی می گویند: امام حسین علیه السلام ما را نطلبید. این قضیّه می

گذرد. زائران همگی از سفر برمی گردند و به خدمت آقای بهشتی می رسندو

می گویند : آقا ! ما آمدیم یك معامله بكنیم و آن این كه تمام ثواب زیارات خود را

بدهیم به شماو درعوض شما ثواب كربلای نرفته رابه ما بدهید!حالا این كه امام

حسین علیه السلام چه صحنه ای رابرای این زائران بوجودآورده كه حاضر شده اند

این گونه بگویند خدا می داند...

داستانهایی از علما/علیرضا حاتمی

التماس دعا

ذکر مصیبت روز تاسوعا

golriz9 — Tue, 06 Jan 2009 08:12:18 GMT

به نام خدا

سلام

تاسوعای حسینی تسلیت باد

هواي گرم ، ميدان جنگ ، تشنه لذا همانطور که سوار است

و آب تا زير شکم اسب را فراگرفته دست زير اب برد مقدارى آب

با دو دستش تا نزديک لبهاى مقدسش آورد.آنهايى که از دور او

را نگاه مى کردند ديدند که اندکى تامل کرد و بعد آب را از دست

رها کرد و بر روي آب ريخت .

کسى نفهميد که چرا ابوالفضل در آنجا آب نياشاميد؟! اما وقتى

از شريعه بيرون آمد رجزى خواند که ازآن فهميدند چرا از نوشيدن

آب خوددارى کرد.

خودرامخاطب قرار دادوگفت :اى ابوالفضل مى خواهم بعدازحسين

زنده نمانى حسين شربت مرگ بنوشدودرکنار خيمه هابالب تشنه

ايستاده باشد و تو آب بياشامى !؟ پس مردانگى،مواساتو همدلى

کجا رفت ؟ مگر حسين امام تو نيست ؟ مگر تو مامور اونيستى ،

مگرتو تابع او نيستى ؟ هيهات ، هرگز دين من، وفاى من، به من

چنين اجازه اى را نمى دهد.

عزم بازگشت کرد اما به هنگام برگشتن مسير خود را عوض کرد اين

باراز راه نخلستانها آمد جون همه تلاشش اين بودکه آبرابه سلامت

به خيمه ها برساند.

اما درهمين حال شنيدند که رجزابوالفضل عوض شد،معلوم بود

حادثه اى پيش آمده است ، فرياد زد:

وَاللّه اِن قُطعتُمُوا يَمينى

اِنّى اُحامى ابداً عنْ دينى

و عن امام صادق اليقينى

نجل النبىّ الطّاهر الامينِ

به خدا قسم اگر دست راست مرا قطع کنيد من دست از دامن

حسين برنميدارم .

طولى نکشيد که رجز تغيير کرد و چنين گفت :

يا نفس الا تخشى مِن الکفار

وَابْشرى برحمة الجبار

مع النبى السيد المختار

قد قطعوا ببغيهم يسارى

در اين رجز فهماند که دست چپش هم بريدهشده است .

نوشته اند با آن هنر و فراستى که داشت به هر زحمت بود

مشک آب را چرخاند و خودش را روى آن انداخت که ناگاه

عمودآهنين بر فرقش فرود آمد...

( باز نويسي به نقل ازحماسه حسيني ج 1 ص 50 الي 55 تاليف استاد شهيد مطهري)
التماس دعا

مکالمه با خدا

golriz9 — Sun, 02 Nov 2008 15:06:18 GMT

آموزش مکالمه با خدا حتی در خواب

شاید بخوای بدونی که چی می خواد بشه و چی می خوام بگم

خواهش می کنم دقیق بخون

رب العالمین-خداوند متعال-(یه خرده خودمانی تر خدا)یه خرده دیگه خودمانی تر استا کریم{1}

با بنده هاش دو جور صحبت می کنه؟

یک زبان عمومی که همه متوجه میشن شدند

عبادت کنید -نماز بخوانید-ظلم نکنید-آی آقا چشمات را درویش کن-آی خانم زینتت را ارزش قائل شو و نهان کن- که این کلام را حتی ببعی ها هم می فهمند و اگه این ها را ما هم فهمیدیم هنری نکردیم

که این نوع خطاب را همه می فهمند و حتی گوسفندان هم می فهمند و اگه من و شما هم اینها را می فهمیم زیاد هنر نکردیم؟

و اما نوع دوم صحبت خداست که خیلی غریبه و هیچ کی نیست که با خدا با این روش صحبت کنه-که هر چی رازه و حرف خوب و موفقیته تو این مکالمه ها ریخته و هر کی که به جایی رسیده این نوع کلام خدا را درک کرده

مثل صحبت خداوند متعال با نیوتن با افتادن سیب از درخت!!!

این جاذبه بوده هست خواهد بود ولی چی شدکه نیوتن از اون افتادن سیب کشفش کرد؟

یا اون بنده خدا که شکست خورده بد اومد تو خرابه و خدا با نوع دوم کلام باهاش صحبت کرد و یه مورچه را فرستاد که برو بهش راز پیروزی را بگو و اومد هی رفت روی دیوار و هی افتاد و از این افتادن متوجه شد خدا چی میگه؟

یعنی کار نیکو کردن از پر کردن است

اگه این نوع کلام را تو زندگیت بتونی درک کنی!!اون موقع می تونی به این برسی که خدا همیشه داره برات راه می ذاره و نیست کسی که بتونه راهش را پیدا کنه؟

خیلی سیب ها هم تو زندیگی تو افتاده!!خیلی هشدار ها!!پیامها!!ولی گرفتی چی می خواد بگه؟؟؟

ما سمیعیم و بصیریم و هشیم

با شما نامحرمان ما خاموشیم

هشدار هشدار

اگه چشمت را وا کردی و این چیز هایی که خدا هر روز داره بهت میگه با زبان خودت از راههای مختلف فهمیدی و دیدی و شنیدی؟که هیچ!!

اگه نخواستی ببینی و خودت را زدی به نابینایی؟خداوند خودش میگه که من هم روز قیامت می برمت پیش کور ها؟

(هر کی در اینجا کور باشه فهو فی الآخره اعمی)بلکه اضل سبیلا

این آدمها راخدا وند میگه که اینها مثل گوسفندند بلکه بدتر از این گوشفندند(کالانعام بل هم اذل)

چون باز گوسفند با حیوانیتش دنبال رئیس قبیله(گوسفند بزرگ سر گله) راه می افته میره ولی خیلی ها برای خودشون خدا هستند و حرف هیچ کسی را گوش نمی دهند

خلاصه خواهرم داداشم عزیز استاد و .....

اگه نگیم چرا می برندمون چرا!!

امیدوارم این آموزش کوتاه مورد توجه شما قرار گرفته باشد

برگرفته از نوشته های حرف حساب

عید فطر

golriz9 — Tue, 30 Sep 2008 19:53:18 GMT

عید بر شما مبارکباد

عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت

صدشکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

باسلام

طاعات همه ی دوستان قبول .

امیدوارم ماه پرخیر و برکتی را پشت سر گذاشته باشید و روزهای پر از موفقیت در پیش رو داشته باشید .

التماس دعا

تسلیت

golriz9 — Mon, 22 Sep 2008 08:06:18 GMT

شهادت امام اول شیعیان برتمام مسلمین جهان تسلیت باد

ای كه هر دم دم ز حیدر میزنی بر یتیمـان علـی سر می زنی

شاهـد اقبـــال در آغوش کیست كیسه نان و رطب بر دوش كیست

كیست آن كس كز علی یادی كند بر یتیمان مـن امــدادی كند

دست گیرد كودكـان درد را گرم سازد خانه های سرد را

ای جوانمردان جوانمردی چه شد شیوه رندی و شبگـــردی چه شد

شیعگی تنهانماز و روزه نیست آب تنها در میان كــــوزه نیست

كاسه را پر كن ز آب معرفت تا درو جوشد شراب معرفت

بادممــا رزقنـاهـــم بنـوش ینفقون بنیوش و در انفاق كوش

هم بنوش وهم بنوشان زین سبو لن تنالواالبـر حتی تنفقـوا

جستجویی كن سبـــوی باده را شستشویی كن به می سجاده را

ای مسلمان زاده بعدازهراذان ركعتی تنهی عن الفحشا بخــوان

گر نمــازت ناهی از منكر شود از اذانت گوش شیطان كر شود

هر سحـر دست نیایش باز كن بیخود از خود تا خدا پرواز كن

بال مرد حق بود دست دعا لیس الانسان الا ما سعـــی

شاعر : آقاسی

التماس دعا

ماه رمضان

golriz9 — Fri, 05 Sep 2008 15:20:18 GMT

به نام خدا

سلام

ماه ضیافت اللهی بر همگان مبارک

امیدوارم بتونیم مهمان خوبی برای خدای مهربان باشیم و این ماه پر فضیلت را به خوبی درک کنیم .

یادمون نره برای ظهور آقا و مولامون دعا کنیم .

خیلی محتاج دعاتون هستم . احساس می کنم اونطور که باید و شاید این ماه را شروع نکردم .

golriz9 — Sat, 16 Aug 2008 19:31:37 GMT

گر کسی عاشق رخسار تو باشد چه کند؟ طالب دولت دیدار تو باشد چه کند؟

تا کی به درت آیم و دیدار نبینم ؟ صد بار تو را جویم و یک بار نبینم

ولادت یگانه منجی عالم بشریت امام زمان ( ع ) مبارکباد

دعا کنید از منتظران واقعی باشیم و بتونیم توی صف یاران اون حضرت باشیم.